چهارمین دورهمی TimeTostartup با موضوع بانوان کارآفرین در شرکت توسعه تجارت آوان برگزار گردید. در بخش جذاب پنل به بحث و پرسش و پاسخ از بنیانگذاران استارتاپ ها پرداخته می شود. در این دورهمی مدیریت پنل بر عهده جناب مهندس مهراد معین مدیرعامل و بنیانگذار لوکسین تک بود. در این پنل 3 بانوی هم-بنیانگذار استارتاپی حضور داشتند. خانم طاهره گل گل نیا از طرف استارتاپ جورپین،‌خانم سارا صادقیان- هم بنیانگذار سایت تیوال و خانم سپیده بیگی بنیانگذار مجموعه رایارز. قسمت اول این پنل شامل طرح سوالاتی از سوی جناب مهندس معین و ارائه پاسخ هایی از سوی هم-بنیانگذاران بود و در قسمت دوم شرکت کنندگان و حاضرین در دورهمی سوالات خود را مطرح نمودند. در ادامه گزارش کاملی از این مصاحبه ها آورده شده است که از شما دعوت می کنیم با ما همراه باشید.

آغاز پنل با معرفی اجمالی استارتاپ ها و بنیانگذارانشان همراه شد:

خانم طاهره گل گل نیا هم بنیانگذار استارتاپ “جورپین” در رشته معماری تحصیل کرده اند و ایشان جورپین را یک پلتفرم در حوزه مصرف مشارکتی معرفی کردند که قرار است به یک پلتفرم جامع اجاره آنلاین تبدیل شود. “هدف پلتفرم این است که افراد دارایی های خود شامل وسیله ها، کالاها، چهاردیواری و فضاهایی که دارند و در مراحل بعدی دارایی های معنوی خود را به اشتراک بگذارند.”

مهمان دیگر پنل خانم سارا صادقیان بناینگذار سایت “تیوال” هستند که به صورت تخصصی در حوزه برنامه نویسی فعالیت می کنند. به گفته ایشان سایت تیوال “یک شبکه اجتماعی فرهنگ و هنر است که یک چرخه ای از خدمات فرهنگی و هنری را در اختیار کاربران قرار می دهد.”

و در نهایت خانم سپیده بیگی موسس مجموعه “رایارز” به معرفی خود پرداختند. ایشان نیز در رشته معماری تحصیل کرده و هم اکنون در حوزه گل آرایی همایش ها، سمینارها و جشن ها و دیزاین جعبه های هدیه فعالیت می کند.

سرکار خانم طاهره گل گل نیا، هم-بنیانگذار سایت جورپین

در ادامه ی پنل جناب مهندس معین از بانوان کارافرین در مورد داستان و نحوه شکل گیری استارتاپشان سوال پرسید. که هر کدام از مهمانان چنین پاسخ دادند:

خانم گل گل نیا فرمودند:”‌ در مورد جورپین ابتدا تیم تشکیل شد سپس ایده شکل گرفت. هدف جورپین این بود که به صورت مستقل کار کنند.” خانم گل گل نیا اگرچه تحصیلات آی تی نداشتند اما به خاطر علاقه به های موجود در تامین کالا متوجه شدند سایت خرید و فروش کالا یا خرید و فروش کالای فعالیت در این حوزه پرداختند. آن ها با بررسی خلا دست دوم وجود دارد اما در حوزه اجاره کالاها و استفاده مشارکتی نمونه ای فعالی موجود نیست. بنابراین با پیاده سازی این ایده در ابتدای سال 97 وارد بازار شدند و به تجارب قابل توجه ای دست یافتند.

تیوال در سال 91 راه اندازی شد. اما به گفته ی خانم صادقیان –هم بنیانگذار تیوال- ایده اصلی شاید به سال 86 برگردد که در آن زمان یک تئاتر از آقای بهرام بیضایی دیده بودند. و به این حوزه علاقمند شدند. ضمن اینکه همه تیم اولیه تجربه برنامه نویسی داشتند. پیشنهاد اولیه از سمت مدیران این مجموعه به تئاتر شهر ارائه شد و سایتی برای آنان راه اندازی گردید. این سایت در زمان کوتاهی با استقبال خوبی روبه رو شد. مخاطبان می توانستند اجرا ها را نقد کنند به سوالات همدیگر پاسخ دهند. در سایت تئاتر شهر بخشی را برای دیدن نظرات ایجاد شد که همان اتفاق تلنگری برای راه اندازی یک شبکه اجتماعی فرهنگی که همه این موارد را پوشش دهد، شد و تیوال شکل گرفت.

خانم بیگی تحصیلات معماری دارند و به دلیل تجربه کاری در حوزه رووف گاردن و علاقه شخصی به فعالیت در این حوزه پرداخت.

سرکار خانم سارا صادقیان، هم-بنیانگذار سایت تیوال

سوال بعدی جناب معین در مورد انتخاب نام استارتاپ ها بود که بانوان کارافرین چنین پاسخ هایی را ارائه کردند:

به گفته خانم گل گل نیا ایده جورپین از “جور کردن” ایجاد شده بود. چون باید کالا در زمان و مکان (پین) مشخصی برگردانده می شد، کلمه ی “جورپین” را برای استارتاپشان انتخاب کردند.

از نظر خانم صادقاین انتخاب اسم برای استارتاپ سخت است چون قرار است برند شما باشد. انتخاب نام تیوال بعد از چندین جلسه هم فکری انتخاب شد. “تیوال” به معنای “دیوار تو” می باشد.

از دیدگاه خانم بیگی برند باید اسم آسانی باشد و لوگوی زیبایی از آن قابل طراحی باشد. ترکیبی از “رایا” به معنی “بانوی ایرانی” و رز هم که یک نوع گل است و با توجه به این که تیمشان بیشتر متشکل از خانم ها بود این نام انتخاب شد.

سرکار خانم سپیده بیگی، هم-بنیانگذار رایارز

در ادامه جناب مهندس معین در مورد مشکلاتی که هم بنیانگذاران در مسیر ایجاد کسب و کارشان به عنوان یک خانم داشتند سوال کردند. و مهمانان چنین پاسخ دادند:

خانم گل گل نیا فرمودند: “استارتاپ جورپین کمتر از 2 سال سن دارد و شاید با یک سری مشکلات تاکنون رو به رو نشده باشد.. البته ممکن است در آینده مسائلی پیش بیاید.” از نظر خانم گل گل نیا تفاوتی بین خانم و آقا برای راه اندازی استارتاپ وجود ندارد و در کل محیط استارتاپی به تلاش شبانه روزی و پشتکار زیادی نیاز دارد. به گفته ایشان “خانم ها اگر بتوانند استقلال خود را بدست بیاورند قدم اول را برداشته اند. یعنی اگر بانوان به استقلال برسند بخش مهمی از کار انجام شده و ادامه مشکلات به جامعه استارتاپی اختصاص پیدا می کند و بین زن و مرد تفاوتی وجود ندارد.”

از نظر خانم صادقیان نیز “برخورد متفاوت یا عدم اعتماد به خاطر خانم بودن وجود نداشته اما شاید در نسل قبل این مشکلات بیشتر بوده است.” از نظر ایشان “فشار و دغدغه خانواده برای موفقیت و کسب درآمد در مورد آقایان بیشتر است اما این فشار روانی برای خانم ها خیلی کمتر است و خانم های کارافرین با آرامش بیشتری می توانند به فعالیت بپردازند.”

از دید خانم بیگی هم تبعیض جنسیتی وجود نداشته و ایشان در راه اندازی استارتاپ خود بسیار مورد حمایت قرار گرفتند. همچنین به گفته ی ایشان “چون خانم ها جزئی نگر هستند و دقت عمل خوبی دارند با جلب اعتماد بیشتری رو به رو می شوند.” ایشان در ادامه فرمودند:‌ “اگر واقعا هدفی داشته باشید تمام سختی ها را تحمل می کنید تا موانع را از سر راه خود بردارید.”

سوال بعدی در مورد موفقیت بود. جناب مهندس معین از مهمانان سوال کردند: “چقدر خودتان و استارتاپتان را موفق می دانید؟” 

خانم گل گل نیا فرمودند: “من خودم را موفق می دانم، صرفا به خاطر این که پله اول را پشت سر گذاشته ام. و آن پله باور به خود است. این که قبل از موفقیت چند بار شکست خورده اید مهم نیست.” از نظر ایشان جورپین هنوز نوپاست و نمی توان نظر قطعی درباره موفقیت آن داد، اما قطعا آینده موفقی خواهد داشت. “جورپین در حال حاضر هزار کاربر فعال دارد و البته تبلیغاتی نداشتند فقط بهینه سازی سئو انجام داده ایم و تا کنون به صورت B2B عمل کرده و در اینده B2C و C2C را نیز اضافه خواهیم کرد..”

خانم صادقیان هم خود را موفق می دانند چون در مسیر رسیدن به اهدافشان قرار گرفته اند. به گفته هم بنیاگذار تیوال 180 هزار کاربر عضو این وبسایت هستند. بنابراین طبق زمانبندی به اهدافی که داشتند رسیده اند.

خانم بیگی موفقیت خود و رایارز از هم جدا ندانستند. از نظر ایشان هنوز اهداف زیادی دارند. شروع کار آن ها از سال 96 به صورت جدی بوده و راه زیادی برای موفقیت پیش رو دارند.

جناب مهندس معین، بنیانگذار و مدیرعامل لوکسین تک

ادامه ی بحث با طرح سوالاتی در خصوص سرمایگذاری در استارتاپ پیش رفت و از نوع جذب سرمایه سه استارتاپ سوال شد. که هم بنیانگذاران استارتاپ ها چنین پاسخ دادند: 

بنا به اظهارات سرکار خانم گل گل نیا در خصوص نوع سرمایه گذاری جورپین، این استارتاپ با سرمایه و تجربه ی شخصی فعالیت خود را شروع نموده و با انجام چند پروژه ی کوچک، به تامین بخش مالی استارتاپ خود کمک شایانی نموده اند. ایشان معتقد هستند که “برای تحقق رویاهایمان نباید از شروع کار آنرا به دیگران واگذار کنیم و بهتر است که توسط خود فرد یا تیم شروع کننده استارتاپ به یک نقطه ی قابل قبول برسد سپس به جذب اشخاص سرمایه گذار پرداخت. زیرا که با جذب سرمایه از دیگران قطعا نظرات و ایده هایشان نیز به پروژه تزریق خواهد شد و با این وجود احتمال انحراف از رویای واقعی بالا خواد رفت.”

سرکارخانم گلگل نیا در ادامه ی بحث نظر خود را در خصوص کمک گرفتن از شتاب دهنده های موجود در اکوسیستم اظهار فرمودند و طبق فرمایش ایشان بسته به میزان دانش و تجربه ی اشخاص میتوان نتیجه گرفت که نیاز به بهره مندی از شتاب دهنده هست یا خیر. همچنین امروزه شاهد حضور اشخاص با سنین مختلف در اکوسیستم هستیم و همانطور که اشاره شد می بایست بنا به میزان تسلط و سطح تجربه ی اشخاص، جهت پیوستن و کمک گرفتن از دیگران، تصمیم گرفت.

خانم صادقیان: “شروع کار تیم استارتاپ تیوال از مرکز رشد شریف بوده و با بهره مندی از سرمایه و تخصص شخصی در حوزه ی IT، میزان درآمد در سال اول جهت جلو بردن برنامه های آتی در نظر گرفته شد. پس از گذشت یک سال این استارتاپ تقریبا به نقطه ی سر به سر رسید و این امکان برای تیم ایجاد شد که بخشی از درآمد را جهت حقوق افراد تیم برداشت شود و در این شش سال گذشته با وجود پیشنهاداتی در خصوص جذب سرمایه، تصمیم بر ادامه ی روند کاری با درآمد تیوال صورت گرفت و تا به امروز از هیچ منابع خارج از سازمان برای سرمای گذاری کمک گرفته نشد.

سرکار خانم بیگی: “همانطور که سرکار خانم گل گل نیا اشاره فرمودند تیم رایارز نیز جهت حفظ اهداف خود و جلوگیری از انحراف های احتمالی، کار خود را با سرمایه ی شخصی و حمایت خانواده آغاز نمودند و از فروش محصولات مرحله مرحله به پیشرفت کارمان ادامه دادیم.”

در ادامه آقای معین سوال نمودند: “با توجه به رشد صعودی و میزان پیشرفت قابل توجه استارتاپ های بزرگ دنیا، توسط جذب سرمایه ی خارجی، نظر خود را در این مورد که ممکن است شما با حمایت مالی و جذب سرمایه می توانید پیشرفت ده ساله را در دو سال تجربه نمایید، اعلام کنید؟”

 

در جواب، سرکارخانم بیگی فرمودند: “با توجه به تصمیمات و هدف تیم رایارز ما بیشتر تمایل به شروع و ادامه فعالیت با سرمایه ی شخصی داریم تا به آنچه که باور داریم بدون دغدغه برسیم و همچنین بدلیل عدم نیاز به سرمایه ی زیاد برای شروع استارتاپ های همانند ما، تمایل به ورود سرمایه گذار خارجی کمرنگ بوده است.”

در جواب، سرکارخانم بیگی فرمودند: “با توجه به تصمیمات و هدف تیم رایارز ما بیشتر تمایل به شروع و ادامه فعالیت با سرمایه ی شخصی داریم تا به آنچه که باور داریم بدون دغدغه برسیم و همچنین بدلیل عدم نیاز به سرمایه ی زیاد برای شروع استارتاپ های همانند ما، تمایل به ورود سرمایه گذار خارجی کمرنگ بوده است.”

نظر سرکار خانم صادقیان نیز بر این بود که همانطور که حضور سرمایه گذار میتواند مهم باشد بلکه هم زبانی و یکی بودن اهداف نیز حائز اهمیت است. و اگر این هم راستا بودن اهداف برقرار باشد، میتوان به نتایج موفق تری دست یافت و برعکس عدم تطابق فکری میتواند نتایج منفی برای اعضای تیم به بار آورد.

سپس جناب مهندس معین در مورد توصیه ها و پیشنهاداتی که برای سایر بانوان کارافرین که علاقمند به وارد حوزه های کارافرینی شوند سوال کردند. همچنین جناب معین فرمودند:“بانوانی که مایل به ایجاد کسب و کار برای خود هستند چه مهارت هایی باید داشته باشند ؟”

 

سرکار خانم بیگی بر سرسختی و تحمل سختی ها تاکید داشتند. ایشان فرمودند: “بانوان کارافرین هنگامی که به اهداف و یا برنامه ریزی های خود نرسیدند، نباید دلسرد و ناامید شوند. بانوان کارافرین باید آینده نگر بوده و یک دید بلند مدتی از کسب و کار خود داشته باشند و همه جوانب کار خود را در نظر بگیرند. سپس با توجه به نوع کسب و کارشان به کسب دانش و مهارت بپردازند. ” در ادامه خانم بیگی بر اهمیت تیم تاکید کردند و فرمودند “به تنهایی نمی توان به جایی رسید.”

خانم صادقیان معتقد بودند مهارت هایی که برای راه اندازی یک استارتاپ لازم است ربطی به جنسیت نداشته و بنیانگذاران باید بسیار سرسخت بوده و بدانند که تا رسیدن به اهدافشان باید شب و روز با تمرکز به کارشان ادامه دهند. ایشان در ادامه از تجربیات خودشان فرمودند و اشاره داشتند “تیم تیوال گاهی به قدری حجم کاری زیادی داشتند و بر روی کارشان متمرکز بودند که از دیدن روز های تعطیلی بر روی تقویم ناراحت می شدند.”

اما خانم گل گل نیا بر دو صفت استقلال و سرسختی تمرکز داشتند. به گفته ایشان: “اگر بانوان به دنبال ایجاد استقلال شخصی و فردی هستند می توانند با یک پشتوانه خیلی عظیمی وارد این حوزه شده و نگران ادامه ی ماجرا نباشند. “

در ادامه جناب معین از حضار خواستند که در صورتی که از کارافرینان حاضر در پنل سوالی دارند، سوالشان را مطرح سازند که این بخش با مشارکت گرم حاضرین ادامه یافت.

سوالات مهمانان با طرح سوالی از سوی جناب آقای ثنایی مدیرعامل شرکت فرازاندیشان آغاز شد. جناب ثنایی از خانم گل گل نیا در مورد مراحلی که برای انتقال وسیله مورد اجاره اتفاق می افتد سوال پرسیدند که در ادامه هم بنیانگذار جورپین چنین پاسخ دادند: انتقال کالا در این فاز بین فرستنده و دریافت کننده کالا انجام می شود و درواقع طرفین معامله با یکدیگر به توافق رسیده و ارسال و دریافت کالا انجام می شود. ایشان با تاکید بر اینکه جورپین از سرویس های B2B نیز استفاده می کند و بسیاری از این سرویس دهندگان به صورت سنتی با این قضیه آشنایی دارند و خود فرستندگان وسایل انتقال محصول را در اختیار دارند. اما ایشان در مورد داد و ستد های C2C اذعان کردند، اغلب داد و ستد های C2C با فاصله مکانی کم بین فرستنده و دریافت کننده انجام شده اند که همین امر باعث حل شدن فرایند ارسال و دریافت به صورت خود به خودی شده است. ایشان در ادامه به برنامه های آینده ی جورپین اشاره کردند که به زودی قرار است سازوکار جدیدی برای ارسال و دریافت کالا ایجاد شود.

سپس یکی از مهمانان از خانم گل گل نیا در مورد نحوه جذب توسعه دهنده وب و وفادار نگه داشتن توسعه دهنده در بدو ایجاد کسب و کار سوال پرسیدند که خانم گل گل در پاسخ فرمودند: به نظر من کار نشد ندارد. درست است که در ابتدا جورپین با سرمایه بسیار محدودی آغاز به کار کرد، اما این کار باید انجام می شد، ولی لازمه ی انجام کار استخدام توسعه دهنده نبود. پس جورپین کار توسعه را بصورت برون سپاری شروع کردیم. ایشان ادامه دادند: ما در تیم جورپین در ابتدا هیچ دانشی از برنامه نویسی نداشتیم و این یک خطر برایمان محسوب می شد. بنابراین جورپین در ابتدا یک مشاور IT استخدام کرد و سپس توسعه محصول را به صورت برون سپاری انجام داد. و پس از اینکه محصول اولیه جورپین تست شد، شروع به استخدام توسعه دهنده تمام وقت کردیم. در ادامه ایشان فرمودند تیم جورپین در ابتدا کار را سخت در نظر نگرفتند و با تاکید بر اینکه آنها در ابتدا هیچ دید برنامه نویسی نداشتند توصیه کردند نداشتند دانش برنامه نویسی نباید به شکل یک فاجعه قلمداد شود.

ادامه ی پنل با بحث داغی در مورد قناعت بانوان کارافرین همراه شد. سوال محوری این پنل علل عدم تمایل استارتاپ های حاضر به جذب سرمایه و همکاری با سرمایه گذاران بود. بانوان حاضر به طور متفق القول عدم تمایل استارتاپ هایشان به جذب سرمایه و رشد‌ را رد کردند. اما تاکید کردند که جذب سرمایه باید به صورت هوشمندانه و در زمان درست انجام شود. مساله قابل توجه در این مورد هم راستایی اهداف سرمایه گذار با اهداف استارتاپ است تا رشد ناگهانی استارتاپ باعث دور شدن از اهداف و مسیر اصلی نشود.

با این تفاسیر این پنل هم به پایان رسید و مهمانان حاضر به شبکه سازی و بحث با یکدیگر پرداختند.

لازم به ذکر است دورهمی پنجم TimeToStartup بر استارتاپ های مبتنی بر IoT متمرکز است و در تاریخ 16 بهمن ماه 1397 در دفتر شرکت آوان برگزار خواهد شد. علاقمندان به حوزه ی اینترنت اشیاء می توانند از همین حالا صندلی خود را از طریق این لینک رزرو نمایند.